Door gebruik te maken van deze website gaat u akkoord met het gebruik van cookies op de website gewoon-nieuws.nl. Meer informatie
Mobiel

De fundamenten van de democratie zijn gebaseerd op vertrouwen. Wij vertrouwen erop dat mensen die zich verkiesbaar stellen, als ze eenmaal gekozen zijn, zullen doen wat ze beloofd hebben. Wij vertrouwen erop dat de politieke partijen die de regering vormen zullen uitvoeren wat ze in hun verkiezingsprogramma hebben omschreven. Als wij onze stem uitbrengen op een parij die zich socialistisch noemt dan vertrouwen wij erop dat zij, als zij gaan regeren een socialistisch beleid zullen voeren. Hetzelfde geldt voor een christelijke partij, een groene partij, een liberale partij enz.

Maar is een regering, die tenslotte uit verschillende partijen is samengesteld, wel betrouwbaar?

Laten we een paar voorbeelden uit het verleden  nemen.

Tijdens de onderhandelingen met elkaar om tot een regeerakkoord te komen zullen zij in ieder geval water bij de wijn moeten doen wat betreft hun standpunten. Zij zullen compromissen moeten sluiten. Die compromissen gaan altijd ten koste van wat men de kiezer heeft beloofd. Zowel aan de linkerzijde als aan de rechterzijde. De beste onderhandelaar is degene die het minst hoeft in te leveren van zijn verkiezingsbeloften. De slechtste onderhandelaar is degene die, omdat hij koste wat het  kost wil meeregeren, bereid is veel van zijn verkiezingsprogramma in te leveren. Een heel duidelijk voorbeeld was er bij de onderhandelingen van het kabinet Bakenende IV toen, nadat er een regeerakkoord was gesloten, Wouter Bos openlijk moest toegeven dat hij niet heeft kunnen voorkomen dat er geen parlementair onderzoek zou komen naar de reden waarom Nederland de Verenigde Staten steunde in de oorlog tegen Irak. Terwijl hij tijdens de verkiezingsperiode en de jaren ervoor dat hij in de oppositie zat, bij hoog en bij laag bezwoer dat dat onderzoek er zeker zou komen mocht de PvdA in de regering komen.

Hoe betrouwbaar is een minister bij de indiening van een wetsvoorstel en de uiteindelijke uitvoering ervan?

Ook hier een voorbeeld waarbij je je mag afvragen: “Hoe betrouwbaar is een politicus”. Het Kwartje van Kok!
Het kwartje van Kok is de naamgeving van de tijdelijke accijnsverhoging op autobrandstof in Nederland die onderdeel uitmaakte van het pakket maatregelen uit de zogeheten Tussenbalans 1991 van het Kabinet Lubbers III, waarin Wim Kok Minister van Financiën was (en Staatssecretaris van Financiën Marius van Amelsvoort (CDA) uitvoerder van het plan tot accijnsverhoging was). Op dat moment werd het aan het Nederlandse volk verkocht als zijnde een tijdelijke maatregel en was bedoeld om de tekorten op de rijksbegroting terug te dringen, veroorzaakt door te grote uitgaven van de regeringspartijen. Hierbij werden veelal argumenten gebruikt als zou het kwartje van Kok enkel als tijdelijke maatregel zijn ingevoerd en enkel om een tijdelijk tekort op de begroting te vullen. Dat was vooral in verkiezingstijd. Een daadwerkelijke afschaffing heeft het niet meer gehaald. Wim Kok verklaarde later in een TV programma dat het ook nooit zijn bedoeling is geweest om deze maatregel later weer ongedaan te maken.

Dan hebben we nog Gerrit Zalm. Jarenlang minister van Financiën. In de periode dat de onderhandelingen werden gevoerd met de Europese lidstaten om de waarde van de afzonderlijke munten vast te stellen ten opzichte van de euro hield Minister Zalm geen voet bij stuk en maakte hij de Nederlandse bevolking in één klap 10 procent armer door de waarde van de gulden te laag te taxeren, dit omdat anders de Duitsers moeilijk zouden gaan doen. In ruil daarvoor mocht Duisenberg de baas van de ECB (Europese Centrale Bank) worden. Hij heeft de bevolking niet op de hoogte gebracht van deze voor het volk toch ontzettend belangrijke wetenschap en gaf naderhand, toen vooraanstaande economen hun analyses hadden gemaakt, pas schoorvoetend toe dat hij geen andere keus had. We kunnen hier toch wel spreken van een waarderoof die zijn weerga niet kent!

Zo zijn er talrijke voorbeelden te noemen van onbetrouwbaarheid.

Omdat we nu weer in zo´n onderhandelingsfase zitten zou ik u toch aanraden om dat hele gebeuren kritisch te volgen. Er worden samenwerkingsverbanden aangegaan  door partijen die hun moraal, normen en waarden volkomen overboord zetten als het als resultaat heeft dat zij aan de regering kunnen deelnemen. En ik verdenk haast alle partijen ervan, zowel de linkse als de rechtse, dat zij in meer of mindere mate deze nare en onbetrouwbare eigenschap bezitten.

Sla al uw geconstateerde misstanden op en vergeet ze vooral niet mee te laten wegen bij de volgende verkiezingen.


ADVERTENTIE

FACEBOOK

ADVERTENTIE

ADVERTENTIE

ARCHIEF
GEWOON-NIEUWS.NL
INFORMATIE
Heeft u interessant nieuws? Mail het ons!
© 2017 gewoon-nieuws.nl