Door gebruik te maken van deze website gaat u akkoord met het gebruik van cookies op de website gewoon-nieuws.nl. Meer informatie
Mobiel

Devalueren

Toen de euro op 1 januari 2002 wettig betaalmiddel werd voor de aangesloten Europese lidstaten was Europa helemaal nog niet klaar voor de euro. De verschillen tussen de landen waren in mentaal, economisch en monetair opzicht veel te groot. Landen als Griekenland, Portugal, Italië, Spanje, België en, in mindere mate ook Frankrijk hadden een naoorlogse traditie om regelmatig hun munten te moeten devalueren. Zij konden de race met de economisch sterkere landen niet bijhouden en waren een aantal keren verplicht om hun munten af te waarderen om internationaal nog enigszins concurrerend te blijven. Op zich was dit geen enkel probleem. De eigen centrale banken waren verantwoordelijk voor hun geldcreatie en zij hoefden geen verantwoording af te leggen naar andere landen. In het eigen land werd er van de devaluatie nauwelijks iets gemerkt. Doordat hun producten door de devaluatie ten opzichte van andere muntsoorten goedkoper werden konden zij zodoende hun export op peil houden en zelfs verstevigen. Het enige nadeel van devaluatie was dat buitenlandse producten duurder werden, maar dat had weer een positief effect op de eigen binnenlandse producten. Een verder voordeel was, dat een land wat zijn munteenheid had gedevalueerd weer aantrekkelijk werd voor toeristen. Dit  is misschien wel de reden dat het juist de toeristische mediterrane landen zijn die in de problemen zijn geraakt.

Prestigeproject

De Europese politici waren zo bezeten van het idee om in Europa één gezamenlijke munt te gaan hanteren dat zij veel te weinig aandacht hebben besteed aan de verschillen in mentaliteit tussen de verschillende landen. Omdat de euro in alle landen dezelfde waarde heeft is het voor de afzonderlijke lidstaten onmogelijk geworden om een afwijkende koers te hanteren. Achterblijvende Europese economieën kunnen niet anders dan door middel van hervormingen en mentaliteitsverandering orde op zaken te stellen of met lede ogen toezien dat hun concurrentiepositie en welvaartsniveau aan het verslechteren is. In plaats van hervorming en mentaliteitsverandering hebben zij echter gekozen voor de makkelijkste weg; steeds meer geld bijlenen! De afspraken die gemaakt zijn om de waarde van de euro stabiel te houden, namelijk een begrotingstekort wat niet meer dan 3% van het BNP mag bedragen en een staatsschuld die niet hoger mag zijn dan 60% van het BNP, zijn door haast alle Europese landen zwaar geschonden, óók door de Noord-Europese landen.

Kredietcrisis

Toen uitkwam dat onze Amerikaanse ‘vrienden’ Europa een kunstje hadden geflikt die de kredietcrisis deed ontstaan en er honderden miljarden euro’s van de banken in rook opgingen, kwamen de veel te hoge staatsschulden ineens in het volle daglicht te staan. Ook al omdat die schulden met miljarden extra moesten worden opgehoogd om de gedupeerde banken te kunnen redden van de ondergang. Het zijn dezelfde Amerikanen die door middel van hun kredietbeoordelaars de Europese leiders doen veranderen in angsthazen omdat ze als de dood zijn dat ze een afwaardering aan hun broek krijgen. Intussen lachen de Amerikaanse bankiers zich dood aan de andere kant van de Oceaan. Zij weten wel hoe het werkt in Europa. Zeventien landen met zeventien begrotingen en maar één centrale bank, dat moet wel fout gaan. Als de hele kredietcrisis en het gevolg ervan een aanval is geweest van de Amerikaanse bankensector op de euro dan moeten we constateren dat dit een ‘geslaagde’ operatie is geweest en dat ze de euro een dodelijke dreun hebben uitgedeeld.

Geen draagvlak

Inmiddels is de Europese burger het gedoe over de euro méér dan zat. Het draagvlak onder de bevolking voor de euro is weg.  Het gevolg is dat de leiders die koste wat kost aan de ijzeren discipline van Brussel en de ECB gehoor willen geven, naar huis worden gestuurd. De wil om orde op zaken te stellen ontbreekt en het zou beter zijn als ieder land weer terugging naar de eigen munt met een eigen centrale bank. Dan hoeven de ‘spaarzamen’ niet meer onder de ‘verkwisters’ te lijden en kan ieder volk zelf uitmaken hoe het er in eigen land aan toegaat.

 


ADVERTENTIE

FACEBOOK

ADVERTENTIE

ADVERTENTIE

ARCHIEF
GEWOON-NIEUWS.NL
INFORMATIE
Heeft u interessant nieuws? Mail het ons!
© 2017 gewoon-nieuws.nl