Door gebruik te maken van deze website gaat u akkoord met het gebruik van cookies op de website gewoon-nieuws.nl. Meer informatie
Mobiel

Geldcreatie door particulieren

In tegenstelling tot wat de meeste mensen denken is geldcreatie en het in omloop brengen ervan, vanaf het begin niet in handen van overheden maar in handen van particulieren die het proces via hun banken controleren. Vanaf de opkomst van het moderne bankieren is het geldscheppingsproces in handen van particuliere ondernemingen die geld uitlenen aan particulieren en overheden. Aan het begin van de 18e eeuw waren dat de keizers en koningen. Toen de republieken kwamen werden dat de overheden. Vanaf de start is het geldscheppingsproces dus nooit in handen geweest van de overheden zelf . In het feodale tijdperk verwierf de adel zijn inkomen uit belastingen die aan de burgers werden opgelegd. Voor de vele oorlogen die werden gevoerd was geld nodig, en om snel in geld te kunnen voorzien werd geld gecreëerd, waarvoor de wissel werd getrokken op de burgers. Alle schulden die werden aangegaan door de vorsten moesten ook weer worden terugbetaald. Dezer vorsten, en later de overheden leverden hun burgers uit om door het betalen van belasting die schulden af te lossen.

Particuliere centrale banken

Het financiële systeem is ongelofelijk gecompliceerd geworden. Het stelsel van centrale banken is begonnen eind van de 17e eeuw met de start van de particuliere “Bank of England” in 1694. Daarna volgde al snel de oprichting van andere centrale banken, eerst in Europa en later in Amerika. Na een bittere strijd tussen de Amerikaanse overheid en de bankiers is dat via de achterdeur beslecht met de oprichting van de “Federal Reserve” in 1913. Ook de Federal Reserve is in particuliere handen en verzorgt de geldcreatie in Amerika. Daarmee hebben de bankiers en de ‘elite’ het hele geldscheppingsproces van de westerse wereld in handen gekregen.

Fractioneel bankieren

Wanneer een bankier een bankvergunning krijgt dan kan hij op basis van de inleg negen keer meer uitlenen dan de waarde van die inleg. Fractioneel bankieren wordt dat genoemd. Feitelijk gezien is het nog erger, want als gekeken wordt naar bankbalansen en we nemen bijvoorbeeld een totaal vermogen van 100% dan zien we dat het eigen vermogen van de bank maar 3% is. De overige 97% is de inleg van spaarders en beleggers, schuldeisers van de bank dus. Dan wordt pijnlijk duidelijk hoe kwetsbaar banken dus eigenlijk zijn. Gezien deze verhoudingen zijn banken dus instellingen die absoluut geen risico kunnen en mogen nemen. Wanneer banken tegen een strop aanlopen dan gaat die strop netto af van het piepkleine eigen vermogen. Is die strop bijvoorbeeld groter dan de waarde van het eigen vermogen, dan heeft de bank ineens geen eigen vermogen meer, maar een negatief eigen vermogen. De bank is dan helemaal afhankelijk van zijn schuldeisers. Op het moment dat deze hun geld willen hebben dan heeft de bank de middelen niet meer om hen te betalen. Dit wordt een “bankrun” genoemd. Wanneer zich dit voor zou doen dan heeft men daar het volgende op gevonden; de centrale banken zijn dan “lender of the last resort“, d.w.z. als op een gegeven moment een bank echt in nood komt, dan kunnen ze een beroep doen op bijvoorbeeld de ECB (Europese Centrale Bank). De ECB kan dan de liquiditeit van die bank verruimen. Dat is alleen maar om het vertrouwensspel wat gespeeld wordt zo lang mogelijk vol te houden, m.a.w. de zeepbel niet te laten klappen. Henry Ford heeft in de jaren 50 gezegd: “Als de mensen wisten hoe het financiële spel gespeeld wordt, dan zou er morgen revolutie uitbreken”. Het hele principe van rente, en zeker samengestelde rente waarbij rente over rente wordt berekend is dodelijk voor ieder economisch systeem. Er wordt gedaan alsof geld een product is waarover een vergoeding kan worden berekend.

Religies

Alle grote religies hebben vanaf de oudheid gewaarschuwd tegen het heffen van rente. Er was een ‘weten’ dat, als toegestaan wordt dat geld geschapen wordt uit het niets en er wordt rente over gerekend dat je dan een enorme geldstroom krijgt in de richting van degenen die dat geld scheppen. Die stroom wordt steeds groter en groter waardoor een onbalans ontstaat die uiteindelijk resulteert in een crisis en de instorting van het systeem. Het bestaan van conjuncturen is iets wat door mensen gecreëerd wordt en is geen natuurlijk gegeven. Het is geen dogma in de zin van dat je een opgaande en neergaan conjunctuur hebt. In de tijd van de Sumeriërs, 4000 jaar voor Christus, was er al sprake van geld uitlenen. Het uitlenen van geld was in handen van de Tempel. Er werden best wel flinke rentepercentages gehanteerd, maar omdat men wist dat daardoor een onbalans zou ontstaan werd ééns in de 49 jaar tot een ‘jubeljaar’ besloten. In dat jubeljaar werd er een ‘generaal pardon’ gegeven voor alle schulden. Alle schulden werden kwijtgescholden en iedereen kon weer met een schone lei verder. Dat is duizenden jaren volgehouden en dat werkte goed omdat het inherent verkeerde aan een systeem waarin rente wordt berekend, werd gecorrigeerd door eens per 49 jaar alle schulden kwijt te schelden.

Banken als goktempels

Het is pas echt goed misgegaan in de 18e eeuw toen het geldscheppingsproces in handen kwam van bankiersfamilies. De greep die zij toen kregen op de wereld en de meedogenloze manier van hun aanpak, heeft tot gevolg gehad dat we de afgelopen drie eeuwen een stroom van ellende hebben gezien van crises, oorlogen, armoede en hongersnoden. Dit is voor het belangrijkste gedeelte veroorzaakt door het geld. Geld op zich is niet verkeerd, het is gewoon een middel om tot een ruil te komen  Zolang het dat is, is er niks aan de hand. Maar doordat het gebruikt wordt zoals nu het geval is, om mensen maar ook complete landen in de verleiding te brengen om schulden te maken en die schulden steeds verder op te voeren, wordt het op een gegeven moment een situatie zoals die vandaag de dag is. Momenteel zitten we  in een tijd van bewustzijnsverandering, er kan niet doorgegaan worden op de huidige manier. Feitelijk is het zo dat we allemaal hebben meegewerkt aan dit systeem. We geloofden erin, we hebben ons laten indoctrineren dat geld is wat wij denken dat het is en we hebben meegedaan aan de hebzucht. De eerste stap voor een verandering zit in ons zelf. We moeten af van de korte termijn visies, die zijn verwoestend voor de economie. Het begrip “social return of investment” moet gaan doordringen. We zouden ons los moeten maken van het casinogedrag van de banken. De euro, de dollar en het pond sterling zijn tot en met vergiftigde valuta’s. Ze worden gebruikt in het circuit van derivaten, het gokken op faillissementen van complete landen als Griekenland, Ierland, Portugal, Spanje enz. Dat zijn slechte dingen die met geld worden gedaan waardoor mensen en landen in de problemen worden gebracht. We zouden af moeten van geld wat verbonden is met dat soort systemen. We zouden moeten gaan naar een munt die geen andere functie heeft dan als ruilmiddel, en vooral stoppen met rente berekenen. 2012 zou als een jubeljaar moeten worden uitgeroepen. Wereldwijd is er momenteel een schuld van 60 biljoen euro (60.000 miljard). Als daar een grote streep doorheen zou worden gezet is er feitelijk nog niets aan de hand, want daartegenover staan een relatief klein aantal mensen (families), zoals de Rothschilds, Rockefellers en een handjevol anderen die samen een bezit hebben van 200 biljoen (200.000 miljard). Bill Gates en Warren Buffet zijn bij die families vergeleken kleine jongens. Deze families zijn ‘toevallig’ ook degenen die de fabelachtige rentestromen van deze uit het niets gecreëerde schulden met de kracht van een tornado door hun knechten (centrale banken) laten opzuigen richting hun goed beveiligde kluizen.

Bron: Interview met Ad Broere, ex-bankier, econoom, auteur van Ending The Globa Casino

 


ADVERTENTIE

FACEBOOK

ADVERTENTIE

ADVERTENTIE

ARCHIEF
GEWOON-NIEUWS.NL
INFORMATIE
Heeft u interessant nieuws? Mail het ons!
© 2017 gewoon-nieuws.nl