Door gebruik te maken van deze website gaat u akkoord met het gebruik van cookies op de website gewoon-nieuws.nl. Meer informatie
Mobiel

Bron: het Nederlands Opinieplatform CitaReg.nl  Auteur: Joost de Weter

Politici misbruiken de democratie

In tijden van voorspoed leven mensen makkelijker, minder kritisch. Sinds de eurocrisis ligt alles wat met de EU en de euro te maken heeft zwaar onder vuur. Alles wat naar ‘Brussel’ ruikt wordt verketterd, en vaak terecht. Brussel bepaalt en wij hebben dat maar te accepteren. Wetten en regeltjes waar we nooit om gevraagd hebben worden ons door de strot geduwd.

Werkloosheid schuld van de politiek

EUNeem nou de uitbreiding van de EU in 2004 met tien landen, alles voor een vrediger Europa, was de reden. Een idealistische gedachte, maar ook realistisch? Kijk naar onze minister van Sociale Zaken Lodewijk Asscher (PvdA). Plotseling huilt hij krokodillentranen over de komst van goedkope arbeidskrachten uit Roemenië en Bulgarije. Niet dat er nog wat aan te doen valt. Nederlanders worden uit de arbeidsmarkt gedrukt en mogen werkloos thuis op de bank toezien hoe hun werk wordt ingenomen door mensen uit het Oostblok, die hier 4 tot 5 keer meer kunnen verdienen dan thuis.

Ze leven in goedkope logementen en sturen al hun geld naar huis. Het geld uitgeven waar het verdiend wordt is er dus niet bij. Dag economische groei. De gemeenschap mag de uitkeringen betalen van de werkeloze Nederlanders en het door de buitenlanders hier verdiende geld wordt onttrokken aan onze economie. We betalen dus een dubbele prijs. De transportsector, de bouw en tuinbouw zijn de meest in het oog springende sectoren die getroffen worden door goedkope arbeidskrachten via diverse schijnconstructies. Een Bulgaarse ZZP’er kan zich in Nederland aanbieden voor 5 euro en minder per uur. De enige die hier in Nederland van profiteert is het bedrijfsleven, de werkgevers.

Nederlandse regering is medeschuldig

Start kabinet-Rutte IIKun je dat die individuele Pool, Bulgaar of Roemeen kwalijk nemen? Ik vind van niet. Het staat elk mens vrij zijn geluk te beproeven, zelfs als die daarvoor naar het buitenland moet, en zeker als hem daartoe wettelijk de mogelijkheden geboden wordt. Want laten we eerlijk zijn, hoeveel Nederlandse bouwvakkers, in de jaren zestig en zeventig van de vorige eeuw, gingen niet in Duitsland werken tegen een loon dat anderhalf tot twee keer zo hoog lag dan in Nederland? De toen verfoeide koppelbazen zijn de uitzendbureaus van vandaag. Iedereen staat het vrij om te werken voor een goed leven. Of dat nu in het eigen land is of in het buitenland.

Dat een economie daardoor ontwricht kan raken is niet het probleem van die individuele gastarbeider, maar zou het probleem moeten zijn van onze politici. Zij zijn door ons gekozen om op macroniveau de gevolgen van bepaalde beslissingen te onderkennen en er naar te handelen. In simpelere bewoordingen: de politiek had deze ontwikkelingen op de arbeidsmarkt kunnen voorzien toen ze de beslissing nam om de EU met tien Oost-Europese ontwikkelingslanden uit te breiden. Dat velen toen al waarschuwden dat de arbeidsmarkten in de oude EU-landen ontwricht zouden raken, was tegen dovemansoren gericht.

De waarheid over Brussel is dat niet de Europese Commissie en haar ambtenaren de dienst uitmaken, maar de Europese regeringsleiders. De komst van de euro, de massale uitbreiding van de EU, de manier waarop de eurocrisis bestreden wordt met noodfondsen om banken en armlastige landen te redden op kosten van de belastingbetaler, het zijn allemaal beslissingen die unaniem door onze regeringsleiders genomen zijn, en die Brussel mag uitvoeren. Europa is dus terdege democratisch al voelen wij dat niet zo en terecht, want ons wordt collectief door onze politici een rad voor de ogen gedraaid.

Premier Rutte heeft een verborgen agenda

toneelToneelstuk
De politieke leiders in Europa voeren allemaal een toneelstukje op. In eigen land speelt Mark Rutte de eurosceptische premier. Hij vergeet er echter bij te vertellen dat hijzelf met dat Europese beleid heeft ingestemd. Want hoe gaat het er in de praktijk aan toe? De Europese Commissie doet, al naar gelang indringende suggesties van de grote lidstaten Duitsland en Frankrijk, een voorstel dat besproken en waarover gestemd wordt tijdens de bijeenkomsten van de Europese Raad van regeringsleiders.

U moet zich voorstellen dat wanneer premier Rutte, buiten de schijnwerpers van Den Haag, zitting neemt in zo’n vergaderzaal in Brussel, hij daar tussen zijn andere Europese collega’s zit. Op dat moment is het in zo’n vergaderzaal net een apenrots met een eigen pikorde. Duitsland en Frankrijk maken de dienst uit en de kleine landen hebben zelden iets in te brengen. Dus onder druk van de grote landen wordt er samen beslist over een nieuwe Europese wet of regel. De strikte naleving van die 3-procentnorm, waardoor we onze economie kapot bezuinigen, hebben we overigens aan Mark Rutte en voormalig minister van Financiën Jan Kees de Jager (CDA) te danken. Zij hebben die bepaling er in Brussel zelf doorgedrukt. Om nu met de vinger naar Brussel te wijzen is dus hypocriet.

Democratie wordt door regeringsleiders misbruikt

machtsgreepAlle wet- en regelgeving vanuit Brussel is dus heel democratisch, want de regeringsleiders zijn door ons gekozen en in onze naam beslissen ze wat ze onder elkaar afspreken. Wij hebben immers tijdens de verkiezingen een blanco cheque afgegeven. Bij thuiskomst, na zo’n Europese vergadering, speelt Rutte dan weer de vermoorde onschuld, want niets is makkelijker dan de zelf genomen impopulaire maatregelen af te schuiven op dat verfoeide Brussel. Zo doet premier Rutte dat, zo doet bondskanselier Angela Merkel en al die andere regeringsleiders bij thuiskomst dat. Vaak worden er echter beslissingen en wetten aangenomen waarvan wij helemaal geen weet hebben. Daar komen we meestal pas maanden of jaren later achter.

Wat Europa nodig heeft is een volksreferendum voor belangrijke beslissingen, zoals het invoeren van een nieuwe munt, de uitbreiding van de EU, het redden van banken enz. Helaas, u en mij wordt niets gevraagd. Wij stemden immers tijdens de nationale verkiezingen heel democratisch, maar indirect ook voor alle impopulaire Europese beslissingen waartegen wij nu zelf protesteren. Dat is de keerzijde van de democratie. Haar zwakte is dat ze door politici misbruikt wordt. Schelden op Brussel heeft dus weinig zin. Die overbetaalde ambtenaren daar zijn slechts zetbazen. De ware boosdoeners zijn onze regeringsleiders.

Bron: CitaReg.nl


ADVERTENTIE

FACEBOOK

ADVERTENTIE

INTERESSANTE WEBSITES

ADVERTENTIE

ARCHIEF
GEWOON-NIEUWS.NL
INFORMATIE
Heeft u interessant nieuws? Mail het ons!
© 2017 gewoon-nieuws.nl